Skip to main content

Vluchtelingen stromen

Draagvlak voor opvang van vluchtelingen is verkeerd aangepakt. Wij stellen daarom voor alle gemeenten te vragen om met hun burgers samen te bepalen hoeveel vluchtelingen zij willen opnemen in hun dorp of stad. Ook zal er een gelijke verdeling moeten komen in Europa en met de buur-landen van herkomst, voor zover dat niet al lang gebeurt. In plaats van ons steeds te laten overvallen, zullen we binnen de VN per continent structurele afspraken moeten maken over humane oplossingen per continent/regio.

Aantal vluchtelingen; een zaak van burgers en gemeenten

Het gewenste aantal vluchtelingen dat we opnemen hangt niet af van de stoere taal van partijleiders in verkiezingstijd. Vluchtelingen succesvol opnemen, ook voor de lange termijn, hangt af van hun integratie en acceptatie. Daarmee is het een zaak van burgers en gemeenten; niet van een asielprocedure of de opvangcapaciteit van de AZC’s.

Wij stellen daarom voor alle gemeenten te vragen om met hun burgers samen te bepalen hoeveel vluchtelingen zij willen opnemen in hun dorp of stad. Dat betekent huisvesting, scholen en actief samenwerken voor integratie. De getallen per gemeente tellen we op; en dat is het dan, totdat we als Nederlandse samenleving meer aankunnen.

Gelijke verdeling in Europa

In Europa is de gelijke verdeling van vluchtelingen een voorwaarde voor verdere samenwerking. Oost-Europeanen komen immers om dezelfde redenen naar West-Europa als de economische vluchtelingen uit Syrië e.a. landen dat doen. Mogelijke sanctie is om het vrije verkeer van personen uit Oost-Europese landen te beperken.

Gelijke verdeling met buur-landen van herkomst

Dit betekent ook dat landen in het Midden-Oosten aangesproken moeten worden op hun verantwoordelijkheid voor vluchtelingen als gevolg van het ISIS- en het Syrië-conflict. Het aantal asielzoekers dat landen als Saoedi-Arabië opneemt is bedroevend laag, en dat geldt ook voor hun financiële bijdrage. Ook de kosten voor het ‘afkopen’ van de Turkije en de Afrikaanse landen, wat de EU nu doet, zullen gedeeld moeten worden met onze ‘partners’ aldaar.  Eigenlijk is dit afkopen natuurlijk geen goede oplossing want deels vluchten mensen juist vanwege de situatie in hun land en juist het regime dat wij betalen om de hun grenzen dicht te houden. En het versterkt ook bepaald niet de morele identiteit die Europa meent te hebben.

Lange termijn

In internationaal verband zal z.s.m. een discussie opgestart moeten worden over de consequenties van de recente vluchtelingenstromen, die in feite volksverhuizingen zijn. Met de klimaatontwikkelingen en locale conflicten (deels een gevolg van die klimaatontwikkelingen), zal dit meer en meer voorkomen. In plaats van ons te laten overvallen door deze situatie, zullen we binnen de VN per continent structurele afspraken moeten maken over humane oplossingen per continent/regio.

Verdragen

Vluchtelingenverdragen zullen mogelijk moeten worden aangepast naar de huidige typen vluchtelingenstromen, c.q. volksverhuizingen.

Ontwikkelingssamenwerking

Ontwikkelingssamenwerking draagt veel bij aan levens van mensen over de hele wereld; hoe groot de Nederlandse strijkstok ook is. De bezuinigingen van de recente kabinetten hebben niet geleid tot de beloofde hogere effectiviteit van overheidsgelden. Gezien de klimaatontwikkelingen en andere ontwikkelingen met wereldwijde economische en sociale gevolgen, heeft goede ontwikkelingssamenwerking voor Partij Bonte Koe een hoge prioriteit.  Verbeteringen kunnen worden gerealiseerd door meer samenwerking en transparantie, zowel tussen organisaties onderling als richting burgers. 

Overheid: bezuinigingen hebben niet geleid tot hogere effectiviteit; er is geld en kennis verspild

De modernisering van de ontwikkelingssamenwerking die is ingezet vanaf 2010 heeft niet geleid tot een effectievere besteding van hulpgeld door focus (15 landen, 4 onderwerpen). Dat was wel de belofte bij de bezuinigingen die Rutte I heeft uitgevoerd en daarna zijn voortgezet (VVD en PVDA). De koerswijziging en wijzigingen per land zijn eenzijdig genomen, zonder overleg met andere donorlanden. De Tweede Kamer vroeg in 2012 al om een evaluatie, maar heeft daar vervolgens 4 jaar niet achteraan gezeten. De focus op 15 landen en 4 onderwerpen heeft niet gewerkt. Projecten werden halverwege stopgezet. En ook is er niet samengewerkt met andere donorlanden.

Organisaties: van strijkstok naar vertrouwen

Ontwikkelingssamenwerking draagt veel bij aan levens van mensen over de hele wereld; hoe groot de Nederlandse strijkstok ook is of lijkt. Wel zijn er verbeteringen mogelijk om niet alleen het effect van de bestede euro’s en werk te vergroten maar ook om het draagvlak bij de Nederlandse bevolking (die de Euro’s grotendeels aanlevert) te versterken; en dat vertrouwen deels terug te winnen.

Samenwerking hier

Zoals als in veel andere sectoren als zorg, erfgoed e.a. zijn er veel mogelijkheden om te verbeteren door samenwerking. Waar veel partijen nog gaan voor het vergroten van het eigen aantal leden of het afdwingen van de eigen aanpak, zou het beter zijn als er meer werd gewerkt met de lessen die anderen in een bepaald gebied of bij een bepaald type samenwerking al hebben opgedaan.

Ook het inrichten van (big) datafaciliteiten en die toepassen in het beleid zou iets kunnen zijn wat de alle partijen in de ontwikkelingssamenwerking meer samen zouden kunnen doen. Een aantal partijen loopt nu voorop, maar veel kleine komen daar natuurlijk ver achteraan. Ook samenwerking met andere partijen met veel data ligt voor de hand; bijv. op het gebied van biodiversiteit.

Samenwerking daar

Dit betekent ook dat we waar mogelijk zullen samenwerken met projecten die door burgers en lokale bedrijven zijn opgezet en worden onderhouden. Daarnaast zal het gestimuleerd worden om voor een project of incidentele vraag gebruik te kunnen maken van kennis en ervaring die in Nederland voorhanden is bij landbouw-, architectuur-, financiering- en andere deskundigen. Tenslotte zullen microfinanciering, crowdfunding e.a. manieren om aan geld te komen worden gestimuleerd, o.a. door garanties.

Geven en nemen

Overigens lopen lokale en internationale belangen vaak door elkaar. Handelsovereenkomsten waarbij de eigen landbouw wordt beschermd zijn een goed voorbeeld. Ontwikkelingslanden lopen daarnaast belastingen mis door belastingconstructies die in de rijkere landen worden bedacht en uitgevoerd. Een ander voorbeeld is te vinden bij het ‘land grabbing’: sinds 2008 is 40 miljoen hectare grond in armere landen gekocht door buitenlandse investeerders; dat is ca. 0,8 percent van het totale landbouwareaal in de wereld. De lokale bevolking wordt lang niet altijd goed betrokken bij de projecten, beloftes worden niet nagekomen en zij gaan er dan op achteruit in plaats van mee te delen in de groei. In Ethopie zijn er nu protesten in een dergelijke situatie. (NRC) #belastingontwijking

Transparantie

Gelukkig worden er in de ontwikkelingssamenwerking met het gemeenschappelijk beschikbaar stellen van bestanden al stappen gezet (IATI) richting transparantie. Ook standaardisatie in data, verslagen en jaarverslagen is in gang gezet. Het kan alleen  sneller en ruimer, en minder verblijvend. Een andere maatregel is daarom het verplicht delen van alle bruikbare data en verplichte transparantie over wat werkt en wat niet werkt. Er kan daarbij ook worden geleerd van een vergelijkbare ontwikkeling bij crowdfunding.

Keurmerken, basis voor ANBI2?

De belangrijkste keurmerken zijn nu CBF-Keur, gedragscodes van Goede Doelen Nederland, ISO:9001 Code voor Goed Bestuur en  Partos 9001-verklaring, de ISO:9001 toegepast voor ontwikkelingssamenwerking. Voor donateurs is er de ANBI voor aftrekbaarheid van giften, met 100% bij meerjarige giften.

Wij stellen voor dat er een ANBI2 komt, waarbij organisaties die een rol spelen in de ontwikkelingssamenwerking 2 jaarlijkse belastingstatus krijgen. Met zo’n ANBI2 status zijn alle donaties automatisch 100% aftrekbaar. In subsidies etc. moeten deze factoren meegewogen worden.

De vergunning wordt verleend op basis van efficiency, kwaliteit, maar ook de verhouding tussen vergoedingen voor bestuurders en die van werknemers en de verhouding tot de Balkenende norm, commerciële belangen e.d. Idealiter wordt dit gebaseerd op de CBF- en Partos-keurmerken, tenzij die onvoldoende scherp zijn geformuleerd.

Versneld invoeren

Gelukkig loopt er dus al veel. Thema’s als ‘leave no one behind; civic power ; working together; make data count’ (Partos Innovatiefestival/Spindle) zijn bekend in de sector. Veel partijen zetten zich ook in voor de relatie tussen duurzame economische groei, bescherming van natuur en milieu en armoedebestrijding door vermindering van ongelijkheid. Maar tegelijkertijd is duidelijk dat samenwerking en transparantie beter kunnen, en ook sneller beter moeten worden.

Vluchtelingen: van opvang tot inburgering

Vluchtelingen zullen voor de eerste opvang centraal moeten worden opgevangen op een paar locaties in Nederland. Niet alleen om de kwaliteit van de opvang te vereenvoudigen, maar ook om de veiligheid van vrouwen, kinderen, homoseksuelen/lesbiennes en andere bevolkings- of religieuze groepen te garanderen. Daarnaast maakt dat onderzoek naar mogelijke terroristen eenvoudiger. Vervolgens zullen zij zo snel mogelijk verdeeld moeten worden over kleinschalige locaties in de gemeenten, o.a. om asielkinderen een adequate leefomgeving te kunnen bieden.
Aantal vluchtelingen dat we opnemen per gemeente hangt af het overleg tussen burgers en gemeenten. Wij vragen hen om samen te bepalen hoeveel vluchtelingen zij willen opnemen in hun dorp of stad. 
Inburgeringscursussen zullen centraal worden ingericht en bepaald, en waar mogelijk online worden aangeboden. De Nederlandse grondwet, normen, waarden en gebruiken zullen een groter en beslissend onderdeel moeten gaan vormen van het verplichte aanbod. Daarnaast zullen al in de eerste week online cursussen Nederlands, Engels, ICT e.a. vaardigheden worden aangeboden (en waar nodig alfabetisering en computergebruik). Vrijwilligers- en betaald werk wordt gestimuleerd onder regie van gemeenten. 

Soorten vluchtelingen

Er zijn onder de vluchtelingen:
• mensen die alleen maar een veilige plek zoeken
• er zijn er die dat alleen maar in West-Europa menen te vinden
• er zijn mensensmokkelaars
• er zijn (potentiële) terroristen.
Onder hen zijn er vluchtelingen met en zonder authentieke identiteitsbewijzen. Helaas bedreigen vluchtelingen die worden opgevangen soms andere vluchtelingen, of erger. Het gaat dan om vrouwen, homoseksuelen of vluchtelingen van andere bevolkingsgroepen of geloof. En er zijn tenslotte ook nog criminele bendes die kinderen uit vluchtelingencentra ophalen om hen te gebruiken voor o.a. prostitutie.

Aantal vluchtelingen dat Nederland moet opnemen

Het totaal aantal vluchtelingen dat we opnemen hangt af van het draagvlak bij onze burgers en gemeenten. Wij stellen voor alle gemeenten te vragen om met hun burgers samen te bepalen hoeveel vluchtelingen zij willen opnemen in hun dorp of stad. En dat gaan we dan met hen eerst maar eens goed uitvoeren.

Eerste opvang in klein aantal centrale en veilige locaties

Deze situatie vraagt om een zeer humane en toch strak georganiseerde eerste opvang, die elke persoon goed behandelt maar ook zeer kritisch toetst. Daarnaast zullen de kwetsbare vluchtelingen (kinderen, vrouwen, homo’s) beschermd moeten worden. Om dit goed te doen moeten we een aantal locaties speciaal hiervoor inrichten. Het vaststellen van de identiteit zal veel kritischer moeten worden ingericht: DNA e.a. methoden om vast te stellen wie iemand is, welke familierelaties er (echt) zijn. In de toekomst kan het mogelijk ook worden ingezet om de verkrachters van de vrouwelijke slaven in Syrië e.a. landen alsnog op te sporen. De EU zal op korte termijn een centrale registratie van alle vluchtelingen met betrouwbare identificatie moeten aanbieden met daarbij hun status in hun aanvraag per land.

Vervolgopvang in vaste locaties

De vluchtelingen die verder gaan in de procedure moeten zo snel mogelijk worden verdeeld over kleinschalige vaste locaties in de gemeenten (100 a 150 personen). Het uitgangspunt moet worden dat vluchtelingen daarna niet meer hoeven te verhuizen naar andere locaties. Geleur met tijdelijke noodopvang in gemeentes leidt nooit tot een optimale situatie. Dit biedt o.a. asielkinderen een adequate leefomgeving en school tijdens een procedure die jaren kan duren (vergelijk het rapport van Kinderombudsman Dullaert over de duizenden kinderen die dreigen op achterstand te raken). Er zal dan wel op al die locaties een adequate beveiliging moeten komen tegen de genoemde bendes, discriminatie van homo’s e.a.
Deze oplossing met vaste locaties is ook veel goedkoper want vastgoedeigenaren, of beter vastgoedspeculanten, misbruiken de vluchtelingencrisis om voor noodopvang huurprijzen te bedingen die tot vier keer hoger zijn dan de normen van het COA voorschrijven.

Voorwaarden verblijfsvergunning

Voorwaarden om een verblijfsvergunning te krijgen is wat ons betreft het ondertekenen van de Grondwet, de Participatieverklaring en het volledig afleggen van het inburgeringstraject, inclusief het afleggen van het examen. Dat laatste is al zo, maar in april 2016 bleek dat de helft van de eerste lichting vluchtelingen uit 2013 het inburgeringsexamen nog niet heeft gehaald, terwijl er drie jaar de tijd voor is. Vluchtelingen moeten dat sinds 2013 zelf regelen bij commerciële of andere partijen (met verschillende prijzen). Asscher spreekt zelfs hierbij over ‘de markt voor inburgeringsonderwijs’. Daarnaast is het inburgeringsexamen voor laag- of niet opgeleiden te moeilijk. Deze situatie (niveau, verschillen en kwaliteitsverschillen per aanbieder, verschillende kosten) heeft geleid tot lage resultaten en willekeur voor vluchtelingen. De aangekondigde sancties, van boetes tot mensen uitzetten, worden vervolgens niet opgelegd of zijn juridisch gezien te complex. #gelijkheid

Nationale regie, lokale uitvoering door gemeenten en burgers

Ons voorstel is daarom om als nationale overheid veel duidelijker de regie te nemen over het hele traject; conform het verzoek van een aantal gemeenten. Hiervoor zal een nationaal platform moeten worden ingericht, waarbij taken tussen tussen overheid en gemeenten helder zullen worden verdeeld. Ook de vele burgerinitiatieven zullen daarin een plek krijgen. De gelijke kansen van vluchtelingen in Nederland is hierbij het uitgangspunt. #gelijkheid # samenwerking

Tijdens het wachten en de inburgering

De periode van 3 jaar voor het afleggen van het inburgeringsexamen lijkt ons ruim. Maar om dat over te laten aan vluchtelingen zelf die met commerciële partijen aan de slag moeten, is wat ons betreft een recept voor vertraging en uitval.

Inburgerings- en andere cursussen zullen daarom centraal worden ingericht en bepaald, en waar mogelijk online worden aangeboden (wat gelijkheid vergroot en kosten beperkt). De Nederlandse grondwet, normen, waarden en gebruiken zullen een groter en beslissend onderdeel moeten gaan vormen van het verplichte aanbod. Daarnaast zullen online cursussen Nederland, Engels, ICT e.a. vaardigheden worden aangeboden (en waar nodig alfabetisering en computergebruik).
Daarnaast zullen vluchtelingen moeten worden voorbereid op een grote culturele schok en ook hoe daarmee om te gaan, voor henzelf en in de opvoeding van eventuele kinderen.

Het doel is dat iedereen tijdens het wachten en inburgeren, wat enkele jaren kan duren, zoveel mogelijk kansen krijgen om te leren, vrijwilligerswerk te doen e.d. Met elke uitkomst van de procedure is dat immers handig. Dit zal moeten ingaan vanaf week 1. Maar ook zal er veel pro-actiever gereageerd moeten worden als blijkt dat iemand een periode niet aan zijn inburgering heeft gewerkt; in plaats van 3 jaar wachten en dan constateren dat 50% het niet heeft gehaald.

Transparant

Een ander voordeel is dat er steeds overzicht is over wat werkt en wat niet werkt; welke groepen meer begeleiding nodig hebben dan andere; waar uitval optreedt etc. Dit jaar nog stond een minister of staatssecretaris nog regelmatig met de mond vol tanden omdat ‘wij dat natuurlijk niet allemaal a la minute kunnen ophoesten’.  Wij vinden dat dat natuurlijk wel het geval moet zijn. Goede registratie betekent ook dat vluchtelingen strafpunten kunnen krijgen voor discriminatie, seksuele misdrijven e.a., wat zal meewegen bij de beoordeling van hun aanvraag.

Werk, stages, vrijwilligerswerk, microkredieten

Vrijwilligerswerk, stages en echt werk zullen zoveel mogelijk worden gestimuleerd, onder regie van de gemeente. Om kosten te kunnen dekken als een borg, een aanbetaling, een extra opleiding kunnen gemeenten en burgers samenwerken in het verlenen van microkredieten. In Oostenrijk zijn daarmee goede ervaringen opgedaan.

De stoere teksten van de regering vooral richting PVV en andere stemmers klinken handig, maar slim zijn ze niet. Grote groepen mensen worden langdurig in de wachtstand gezet. Daarmee maak je het mensen moeilijker te integreren of voor zichzelf te zorgen; je vermindert hun zelfredzaamheid. Juist daardoor belanden veel van hen in het uitkeringscircuit. Voor alle partijen een slechte basis.

Termijn aanvraag Nederlanderschap

Termijnen voor aanvraag Nederlanderschap (voorstel voor 7 jaar nu bij 1e Kamer) zal mogelijk voorwaardelijk moeten worden per land (afhankelijk van land van herkomst, kans op veilige terugkeer e.a. factoren). Overigens vertrekt 1 op de 7 vluchtelingen die in Nederland tot staatsburger worden genaturaliseerd daarna weer. Veel gaan naar Engeland, gevolgd door het land van herkomst (CBS).

Geen kans?

Vluchtelingen die meteen al geen enkele kans hebben om toegelaten te worden, gaan meteen naar opvang voor uitzetting. Het vrijwillige vertrek of de uitzetting zal dan ook op korte termijn moeten worden uitgevoerd. De zogenaamde ‘uitgeprocedeerden’ blijven soms jarenlang in een vertrekcentrum, terwijl 12 weken eigenlijk het maximum is. Ook in een Vrijheidsbeperkende Locatie (VBL) als in Ter Apel komt dit voor.

Zolang het land van herkomst nog onveilig is zullen zij met dezelfde faciliteiten (cursussen Engels, ICT e.a.) tijdelijk opgevangen moeten worden. Dus een goede en dus slimme bed-bad-en-broodregeling, die niet betekent dat uitgeprocedeerden toch kunnen blijven, maar voorbereid ergens anders een bestaan kunnen opbouwen.

EU

De Europese Unie moet nu eerst consolideren en zorgen voor draagvlak; niet uitbreiden. De Europese burgers en bedrijven moeten zelf de technocratische handels-EU gaan omvormen tot ons Europa (en niet dat van Brussel). Dat kan daarom niet met de huidige generatie EU-bestuurders en regeringsleiders. Wij pleiten daarnaast voor een EU in 3 versies. Die lopen van EU1 = alleen vrijhandel, EU2 = huidig tot EU3 = ‘federaal’. Het Verenigd Koninkrijk kan dan gewoon lid blijven, maar alleen van EU1. Het machtsevenwicht in de EU moet hersteld worden, met als symbool een hoofdstad in het centrum, Wenen.

De trein dendert voort

De goederentrein die de EU nu is dendert maar door, maar het is duidelijk dat dat niet langer kan. En het is ook duidelijk dat de huidige regeringsleiders en Europese Commissie (EC) onvoldoende inzien hoe voorwaardelijk draagvlak is. Voorbeelden zijn, Oekraïne, Turkije, vluchtelingen, maar ook TTIP en CETA. Regeringsleiders en EC denken dat draagvlak een juridisch begrip is. Problemen met draagvlak worden daarom ook juridisch opgelost, en wel met een bijlage bij een verdrag. Het is niet ondenkbaar dat er straks een goed verdrag in een referendum wordt afgewezen, gewoon omdat de Europese Commissie en regeringsleiders communiceren zoals ze nu doen.

Het idealisme van de Groot-Europese gedachte wordt zo slecht uitgevoerd, dat het niet realistisch (meer) is. Met mensen als Rutte, Timmermans, Merkel en Juncker zal er geen verbetering komen. Zij zijn al vele jaren direct betrokken bij de kwaliteit van de EU. Zij hebben hun kans gehad. En ze zijn er niet in geslaagd het goed te doen. Zij doen ‘wat goed voor ons is’ en vergeten dat het niet om beleidsdocumenten of de volgende verkiezingen gaat, maar om echte mensen. Daarmee is de EU een makkelijke prooi geworden voor de onderbuikers.

Als de EU Commissie de directie van een bedrijf zou zijn, dan zou iedereen zijn aandelen verkopen vanwege het slechte management. Gewoon doorgaan is daarom een grote bedreiging voor de EU in deze samenstelling.

Toekomst: eerst consolideren

Wij zien de toekomst van Nederland binnen de EU, maar op voorwaarde van grote verbeteringen en een nieuwe generatie leiders. Gezien alle negatieve ontwikkelingen en het falen van de politieke processen in de EU, zouden we nu eerst moeten consolideren. Dus nu niet verder uitbreiden, maar eerst zorgen dat de EU gaat functioneren. Gewoon doorgaan is een grote bedreiging voor de EU in deze samenstelling.

Verenigd Koninkrijk

Wij pleiten voor een EU in drie versies van commitment. Dit gaat van EU1 = alleen vrijhandel, EU2 = huidig tot EU3 = ‘federaal’. Het Verenigd Koninkrijk hoeft de EU daarmee niet te verlaten; ze worden gewoon het eerste lid van EU1: wel vrijhandel, wel vrij reizen en gelukkig geen stem meer in besluitvorming. Mocht de EU bij haar stoere taal blijven, dan zou Nederland zelf intensievere samenwerking kunnen organiseren met het Verenigd Koninkrijk en de Scandinavische landen. Met deze landen hebben wij immers van oudsher de meeste overeenstemming en ook nu prijken wij vaak samen met hen in de top-10 rijtjes.

Machtsevenwicht

Het machtsevenwicht in de EU moet hersteld: de as Berlijn/Parijs heeft gebruik gemaakt van de zwakke Europese Commissie (Juncker/Timmermans) en bepaalt teveel de agenda en de oplossingen. Duitsland maakt hier teveel gebruik van, getuige de behendige wijze waarop Merkel persoonlijk de sjoemelclaims heeft weten te voorkomen die in de VS gewoon worden betaald. Frankrijk daarentegen heeft geen enkel recht van spreken om die centrale rol op te eisen; het is de zieke man van Europa. En helaas, een grote zieke starre man waarvoor wij straks de medicijnen moeten gaan betalen. Als Berlijn/Parijs wordt voortgezet, dan zal er een overleg van kleine EU-landen moeten komen om de machtsbalans te herstellen.

Het is ons voorstel om Wenen de hoofdstad van de EU te maken. Wenen ligt in het centrum van alle landen, en niet in het centrum van de oude EGKS en de rijke landen. Bijkomend voordeel is dat die dure onzin van de jaarlijkse trek naar Straatsburg is afgelopen.

Marshallplan Oost- en Zuid-Europa

Er wordt jarenlang onderhandeld met landen over de hele wereld. Ondertussen wordt er veel te weinig energie gestoken in het samenwerken over de interne EU-grens. Als de economische ongelijkheid tussen Noord en Oost/Zuid ooit moet verdwijnen, dan zullen we daar veel meer energie in moeten stoppen. Net als in 1945 zal het ook nu helpen om de band met EU-landen in de Russische schaduw verder te versterken. Een optie, ook om de gevoelsmatige afstand te verkleinen, is om paren van landen extra met elkaar te laten samenwerken. Een soort EU-buddies.

EU is nu van ‘Brussel’; straks van ons!

Dat de Brexit een verrassing was voor de EU-top zegt veel over de bestuurlijke afstand tussen regeringsleider en Commissieleden en de ‘echte Europeanen’. Uit Brussel valt weinig goeds te verwachten om die relatie te verbeteren. Hetzelfde geldt voor de stemmingen over de Europese Grondwet en het Oekraïne-verdrag in Nederland.

EU is nu nog van ‘Brussel’; zij moet nu eerst maar eens van ons worden. De Europese identiteit die we natuurlijk hebben, gaan we onder woorden brengen, door elkaar eerst maar eens te leren kennen. Geen hooggespannen verwachtingen, maar gewoon doen wat je in elke relatie doet: ‘wie ben jij?’ en daarna ‘zullen we samen spelen’?. Wij stellen daarom voor om de volgende maatregelen te nemen:

  • aanleggen Europese hogesnelheidslijnen met goedkope tickets (de EU is Ryanair en Easyjet eigenlijk veel dank verschuldigd voor het werk dat zij voor de EU gedaan hebben)
  • instellen van buddy’s van twee landen die intensief gaan samenwerken, zodat de te grote EU wordt teruggebracht tot samenwerking tussen landen en hun burgers
  • een webwinkel waarmee kleine lokale producenten binnen een paar dagen overal in Europa kunnen leveren aan winkels én particulieren
  • Europese televisiezenders met informatie en entertainment uit alle landen, gratis te distribueren in alle EU landen en daarbuiten
  • organiseren van EU wedstrijden en festivals voor theater, film, pop e.a.

Wat krijgen we: een EU waar burgers en bedrijven samenleven en samenwerken, niet via Brussel, maar direct. En dan zullen Europeanen zien dat er interessante culturen en concrete voordelen verborgen zitten achter de ruggen van de regeringsleiders.

Arbeidsmigratie en solidariteit

Dit moeizame  ‘dossier’ is een goed voorbeeld van het functioneren van de EU democratie. Er worden verdragen gesloten zonder dat duidelijk is wat de implicaties zijn voor echte burgers. Als een Europeaan uit het ene land, stel Polen, in een ander land, stel Nederland, werk kan doen voor een lagere prijs per uur, dan beperkt hij in Nederland de mogelijkheden op werk. Nederlanders kunnen hetzelfde werk immers niet doen voor die lagere uurprijs. Dit was kennelijk niet te voorzien toen het verdrag werd gesloten. Er worden nu pogingen gedaan om deze fout te herstellen, maar het is duidelijk dat de Europeanen uit, stel Polen, daar niet op zitten te wachten.

Deze Oost-Europeanen komen dus naar het rijkere West-Europa om hier te werken. Dat geldt ook het deel van de vluchtelingen dat economische motieven heeft om naar West-Europa door te reizen. Zij zouden ook in Oost-Europa kunnen stoppen met vluchten; daar zijn ze immers veilig. De Oost-Europese landen zouden moeten begrijpen dat deze vluchtelingen om precies dezelfde economische redenen naar West-Europa willen als hun eigen burgers. Tegelijkertijd willen zij zelf weinig vluchtelingen opnemen. Dit is in de EU min of meer geaccepteerd. De EC mompelt af en toe iets over boetes, maar dat is het. Gezien deze dubbele moraal van onze Oost-Europese broeders zou de EC veel harder moeten reageren. Dus: geen vluchtelingen, dan geen arbeidsmigratie en vrij-reizen. Juridisch gezien lastig, gezien de verdragen? Dan ligt een echt Europese oplossing klaar: laten we er een verdragsbijlage voor opstellen.

Veiligheid & Defensie

Europees leger

Naast Nederland zelf zal ook de EU er niet aan ontkomen om meer aandacht en geld aan defensie te besteden. Dat was ook al het geval voor Trump de verkiezingen had gewonnen. De veiligheidsbelangen van veel EU-landen worden in een aantal deels overlappende instituties en samenwerkingsverbanden vertegenwoordigd (NAVO, OVSE e.a.), waar ook niet EU-landen lid van zijn. Bij een crisis zal het een hele kunst worden om daadkrachtig en proportioneel te reageren, gezien alle verschillende belangen.

Veiligheidsdiensten

Na een ramp wordt er altijd weer gesproken over meer samenwerking tussen de EU veiligheidsdiensten. Iets later hoor je daar niets meer van, terwijl we dan volgens sommige regeringsleiders nog steeds ‘in oorlog’ zijn met het terrorisme. Kennelijk is het behouden van de eigen toko belangrijker dan het optimaliseren van de gegevensuitwisseling om nieuwe terreurdaden te voorkomen.  Ook hierin tonen de Europese regeringsleiders en de Europese Commissie dat ze ons onvoldoende waarde geven voor onze stem. Toch zal dit proces versneld moeten worden.

Europese grensbewaking en registratie van vluchtelingen

Wij zijn voor het versterken van de Europese grensbewaking, waarin douane, veiligheid en de professionele en humane afhandeling van vluchtelingenstromen samenkomen. Wij zijn vele jarenlang niet solidair geweest met landen als Italië en Griekenland die de opvang op zich hebben genomen; daar ligt een schuld die nog vereffend moet worden.

Onderdeel van die grensbewaking is de gezamenlijke registratie, inclusief biometrische kenmerken, van alle vluchtelingen. Dit versnelt het vaststellen van de juiste identiteit en daarmee de procedure waar nodig. Daarnaast voorkomt het het shoppen in verschillende landen. Tenslotte kan het een instrument zijn bij het herkennen van potentiële terroristen, al dan niet op hun terugweg naar een Europees land.

Europees parlement

De regeringsleiders en de EC komen nog in het nieuws met hun bijeenkomsten en besluiten. Het is de EU parlementsleden aan te rekenen dat zij denken hun werk goed te kunnen doen zonder dat hun burgers weten wie zij zijn en wat ze doen. En vooral: wat onze stem en ons belastinggeld concreet opleveren. En wie daarop ook nog invloed heeft (lobbyisten).

Wat daarbij niet helpt zijn de aanhoudende verhalen over parlementsleden die familieleden en vrienden gunsten verlenen, veel te ruime onkostenvergoedingen hebben, al dan niet echt aanwezig zijn bij vergaderingen etc. Allemaal voer voor de ‘onderbuikers’. Het meest verbazingwekkend is misschien wel dat de EU parlementsleden hier zo weinig aan doen.

NB: dit item wordt nog aangevuld en verbeterd. Heeft u suggesties? Mailt u die dan naar info@partijbontekoe.nl.